คนตาบอด...ที่เดินไปไหนต่อไหนด้วยกันเป็นคู่

คุณอาจเจอพวกเขาได้ …ในที่ที่มีคนอยู่กันเยอะๆ เช่น ตลาดนัด

พวกเขาไปที่นั่น...

เพราะหวังว่า... คงจะมี คนใจบุญ ไปเดินอยู่ที่นั่นบ้าง

คนสองคน...ที่จับมือกัน

ค่อยๆ เดินกระเถิบไปด้วยกันทีละนิด..ทีละนิด

เพราะต่างคน… ต่างก็มองไม่เห็นอะไรกันทั้งคู่

นอกจากไม้เท้าคนละอันแล้ว...

ในมือพวกเขาถือวิทยุเก่าๆ เครื่องนึง

กับไมค์อีกอีกหนึ่งอัน...ที่ขาดไม่ได้…ก็คือขันอลูมิเนียม

อาวุธสำคัญที่ใช้หากินอยู่ทุกวัน

ผมไม่ คุ้นหู กับเพลงที่เขาร้องนักหรอก

แต่ก็ดูว่า…เขาตั้งใจร้องเหลือเกิน

และดูเหมือนเขาก็ หวัง ว่าคุณจะต้องชอบมัน

ผมเห็นเขาจับมือกัน

วินาทีนั้น...ทำให้ผมนึกถึงอะไรบางอย่าง

ที่ผมเคยมองข้ามมาตลอด

คุณเคยนึกถึงความรักของ..คนตาบอด..หรือเปล่า

ตนตาบอดรักกันได้ยังไงนะ

เพราะคนตาบอด...ไม่เคยรู้เลยว่า...

คนรักของเขา..มีหน้าตาเป็นอย่างไร

คนตาบอด..จะรู้จักก็เพียงจิตใจของคนรักของเขาเท่านั้น

เมื่อเขามีความพอใจกันและกัน

ไม่มีเกียรติยศ... ศักดิ์ศรี...ให้กังวลใจ

เพราะต่างคนก็ต่างไม่มีสิ่งนี้

ต่างคน..ต่างก็ไม่มีเงิน

ตาสองข้าง ปิดสนิท....แต่เปิดใจเข้าหากัน

คนสองคนที่อยู่ด้วยกัน ด้วย "ใ จ" ล้วนๆ

ความรัก....ก็เกิดจากตรงนั้น

คนตาบอด พาคนที่เขารัก ไปด้วยกันทุกหนทุกแห่ง

คนตาบอด ไม่เคยกลับบ้านดึก

คนตาบอด ออกจากบ้านพร้อมกัน...และกลับถึงบ้านพร้อมกัน

พวกเขาเคยแยกกันบ้างหรือเปล่านะ....?

คุณรู้หรือเปล่า

คนตาบอด…จับมือของคนที่เขารักไว้ตลอดทั้งวัน

คุณเคยทำอย่างเขาบ้างไม๊... ?

ผมกลับมานึกถึงความรักของคนที่ตาดี

หลายๆ คน มีเกียรติยศ หน้าที่ การงาน ที่ดีเหลือเกิน

หลายๆ คน ทั้งหล่อ ทั้งสวย...ทั้งรวย ทั้งฉลาด

แต่พวกเราหลายๆ คนกลับต้องมาเสียใจเพราะความรัก

หรือว่าพวกเรามองเห็นกัน....

เพื่อจะเรียกร้องสิ่งที่เราต้องการให้มากขึ้น....

เอ....พวกเราคาดหวังอะไรจากคนที่เรารัก....มากเกินไปหรือเปล่านะ

อนาคตของคนตาบอด..อยู่ตรงไหนก็ไม่รู้

ดูเหมือนเขาจะ...สงสัยก็เพียงแต่ว่า

วันพรุ่งนี้...จะมีคนใจบุญซักกี่คน

ที่ทำให้พวกเขากลับบ้านด้วยกันอย่างมีความสุข

ขอบคุณตลาดนัด...ที่ทำให้ผมเห็นภาพดีๆในวันนี้

ผมเชื่อว่า...ครั้งหน้า...ที่คุณเห็นคนตาบอด...ใจของคุณจะเปิดกว้างขึ้น

คุณอาจมองเห็นภาพที่คุณไม่เคยมองเห็น

ไม่ใช่ด้วยตา...แต่เห็นด้วยหัวใจ